سوخت هیدروژن دارای ویژگی های  متعددی می باشد که می توان اصلی ترین آن را عدم
آلودگی محیط زیست دانست. با توجه به تولید آب از سوختن هیدروژن زیر در یایی ها می
توانند بدون آنکه ردیابی و شناسایی شوند از این سوخت استفاده نمایند.
مشکل اصلي در زمينه استفاده وسيع از پيل‌هاي سوختي، فقدان فناوري موثر براي ذخيره
هيدروژن است. هيدروژن در شرايط عادي گاز است و فضاي بسيار زيادي اشغال مي‌کند. اين
امر در کاربردهاي ثابت مشکلي ايجاد نمي‌کند، زيرا با استفاده از فناوري‌هاي فعلي مي‌توان اين
ماده را در مخازن بزرگ در فشار کمي بالا نگهداري کرد. اما براي اينکه بتوان از اين
فناوري در کاربردهاي سيار همانند خودروها فضا پیما ،زیر دریایی و هواپیما استفاده کرد،
بايد راهي براي ذخيره ارزان، ايمن، موثر و فشرده اين گاز پيدا کرد.
برای جلو گیری از انفجار و خطرات آن استفاده از موادی که بتوانند هیدروژن را جذب و در
صورت نیاز به مصرف پس دهند مورد استفاده قرار گرفته اند این مواد به دو روش هیدروژن
را جذب می نمایند.
الف)مکانیکی مانند نانو لوله های کربنی و ...
ب)شیمیایی مانند ترکیبات زیر که می توانند  با کنترل فشار و دما، با هیدروژن واکنش دهند و

آنرا جذب و در زمان مصرف آزاد نمایند.

 MgH2, NaAlH4, LiAlH4, LiH, LaNi5H6,

TiFeH2 ،  LiNH2, NaBH4 ، LiBH4، palladium hydride

C6H5C(O)CH3 + KH → C6H5C(O)CH2K + H2
NaH + H2O → H2 (g) + NaOH ΔH = −83.6 kJ/mol, ΔG = −109.0
kJ/mol
4 LiH + AlCl3 → LiAlH4 + 3 LiCl
NiooH+H2O+e-= Ni(OH)2+OH-
MgH2+75kj mol-1 ⇆ Mg + H2