يک سوال معمول در حين جوشکاري تيتانيوم اين است که تغيير رنگ در سطوح جوش در چه حدي باشد ؟
در واقع رنگ جوش مي تواند به عنوان نشانگر يک جوش غير قابل قبول باشد، اما هر شخصي که در پروسه توليد تيتانيوم نقش دارد. طراح، مهندس، جوشکار، سازنده و بازرس بايد بداند که تغييرات رنگ مي تواند به عنوان قسمت خاصي در تاييد جوش مورد توجه قرار گيرد نه به عنوان تنها فاکتور در قبول آن. در زير يک بازه از رنگ هايي که ممکن از در هنگام جوش تيتانيوم در دماهاي بالا ظاهر شود ارائه شده است. اين تغيير رنگ در واقع نشانگر عمق اکسيد سطحي است که توليد مي شود و در عين حال نشانگر مقادير آلودگي موجود در جوش مي باشد. در شرايط بدون اکسيداسيون يا حداقل آن، رنگ جوش نقره اي مي باشد در حالي که در شرايط اکسيداسيون شديد به صورت سفيد برفکي يا خاکستري در مي آيد.
اگر در جايي منحصراً به ارزيابي با استفاده از رنگ نياز باشد، کد ساختار جوش AWS D1.9 مي تواند مرجعي مفيد و قابل اعتماد باشد. اين کد احتياجات، کيفيت سنجي و مسئوليت ها را براي کسي که ارزش گذاري جوش را انجام مي دهد، مشخص مي کند. در هنگام ظهور تغييرات در جوش، تيم جوشکاري بايد تجهيزات جوشکاري، سيم فيلر و محيط جوشکاري را به عنوان عوامل ممکن براي اين تغييرات جستجو کند. به عنوان مثال الکترود تنگستن آلوده شاهدي بر امکان پايين بودن کيفيت گاز محافظ در مشعل جوشکاري است و همچنين آلودگي در انتهاي سيم فيلر مي تواند نشانگر مهارت پايين در کار با تکنيک ها باشد.
محافظت ناکارآمد نيز مي تواند به تغييرات رنگ منجر شود. يکي از دلايل ممکن براي محافظت ناموفق مي تواند مکان جوشکاري باشد براي مثال اگر مکان جوشکاري در نزديکي يک در باشد يعني جايي که جريان هوا بر روي جوش وجود دارد مي تواند باعث مختل کردن کار محافظت گازي شود. اگر يک جوش نقره اي رنگ براق با کمترين آلودگي ممکن مورد نياز است، اجراي عمليات جوشکاري در يک محيط بدون گرد و غبار و جلوگيري از در معرض اکسيژن و نيتروژن قرار گرفتن سطح جوش با دماي بالا امري ضروري است.
بر خلاف GTAW ، بکارگيري روش GMAW مشکلات جديدي را براي بازرسي تغيير رنگ جوش به وجود مي آورد. با بکارگيري GMAW در واقع بخاري از تيتانيوم در قوس جوش توليد شود که در سطح خنکتر جوش ته نشين گرديده و ذرات تيتانيوم در اين ناحيه به خوبي از هم جدا مي شوند. به خاطر ماهيت فعال تيتانيوم، اين ذرات خود به خود بعد از دور شدن از گازهاي محافظتي در اکسيژن جو سوخته مي شوند. اثرات اين ذرات ته نشين شده استفاده از جداول تغيير رنگ در مورد تخمين کيفيت جوش را براي بازرسين مشکل مي کند. به همين خاطر بازرسي جوش کارآمد و با تجربه و نيز آشنا با روش هاي مختلف جوشکاري براي هر توليد کننده امري بسيار ضروري و غير قابل انکار است.
 
رنگ جوش تيتانيوم مي تواند به شما اطلاعات جالبي بدهد. روش هاي جالبي براي سنجش کيفيت گاز مشعل شما با استفاده از رنگ جوش وجود دارد. تغييرات رنگ تيتانيوم به خاطر اکسيد شدن آن در دماي بالا و ضخامت اين لايه ي اکسيد است. اما نکته ي جالب در اين مورد، قابل پيش بيني بودن آن است. به عبارت ديگر، مي توانيم دمايي که در آن تيتانيوم در معرض اکسيژن هوا قرار مي گيرد را تعيين کنيم.
رنگ هاي آبي، بنفش، سبز، خاکستري و سفيد همه به تدريج در دماهاي بالا اتفاق مي افتد البته رنگ هايي نيز در ميانه وجود دارد که در اينجا به ترتيب بيان مي شوند. اولين رنگ جوش تيتانيوم رنگ کاهي است، به دنبال آن قهوه اي، آبي قهوه اي، آبي ارغواني، سبز و آبي، صورتي، خاکستري و اکسيد سفيد به وجود مي آيند.
بعضي از دستورالعملها اجازه ي ايجاد رنگ آبي را نيز مي دهند اما بهترين و کارآمدترين روش جلوگيري از تغيير رنگ بعد از رنگ کاهي است. در اکثر مواقع جوش هاي تيتانيوم آنقدر بحراني هستند که استانداردهايي بالاتر از کمترين مقدار اجازه داده شده در دستور العمل را به دست نمي آورند. اما همانگونه که مطرح شد مي توان از مشاهده رنگ ها، براي سنجش گاز محافظ بيرون آمده از مشعل استفاده نمود. تيتانيوم در حدود F °500 شروع به تغيير رنگ مي کند، لذا هر چه دما بدون استفاده از گازهاي بي اثر مثل آرگون، بيشتر شود، اکسيداسيون بيشتر انجام مي گيرد و در نتيجه تغيير رنگ به تدريج از کاهي شروع شده و به اکسيد سفيد گچي ختم مي شود. اما اگر با استفاده از گاز آرگون محافظت شود تا زماني که دماي آن به زير F °500 افت کند، تيتانيوم به صورت نقره اي براق باقي مي ماند، حتي وقتي تا بالاي نقطه ي ذوب خود يعني حدود 1668گرم شود. اين بدان معناست که مي توان گاز محافظ خروجي از مشعل را تنها با درست کردن يک گودال مذاب و ارزيابي تغيير رنگ فلز تيتانيوم مورد سنجش قرار داد.