خوردگي عبارت از " تخريب مواد در اثر انجام واکنش هاي شيميايي يا الکتروشيميايي با محيط اطراف" مي باشد وبه عبارت ديگر خوردگي نوعي واکنش شيميايي ناخواسته فلز با محيط اطراف است که منجر به تخريب فلز و تبديل آن به اکسيدها , هيدروکسيدها يا ترکيبات ديگر مي شود . منظور از لغت مواد در اين تعريف، فلزات و آلياﮊها را در خود جاي مي دهد. اما مواد غير فلزي مانند كامپوزيت ها، سراميک ها و پلي مرها نيز مي توانند در زمره اين لغت واقع شوند . روشن است که تخريب مواد در صورتي انجام مي گيرد که خواص فيزيكوشيميايي آن ها دست خوش تغيير قرار گرفته باشند. مايع ميان بافتي در بدن انسان از آب , اکسيژن حل شده , پروتئين ها و يون هاي گوناگوني نظير کلريد و هيدروکسيد , تشکيل شده است . به طور کلي بدن انسان محيطي کاملا تهاجمي براي فلزات کاشته شده محسوب مي شود . مقاومت به خوردگي يک کاشتني فلزي جنبه مهم زيست سازگاري آن است. بر اساس مطالعات مختلف in vivio وinvitro مشخص شده است كه تقريبا تمامي مواد مورد استفاده براي ايمپلنتها از طريق مكانيسم هاي مختلفي تحت تجزيه٬خوردگي و سايش و... قرار ميگيرند.ايمپلنت ها براساسchemical inertness  به سه گروه inert٬bioactive ٬resorabale  تقسيم مي شوند. هنگام حضور يك جسم خارجي در بدن ٬ واكنش آنتي ژن – آنتي بادي و يا organization روي مي دهد. واكنش آنتي ژن- آنتي بادي در پاسخ به وجود يك جسم خارجي است . اين واكنش در حضور پروتئين رخ   مي دهد اما در مورد ايمپلنتهايي كه فاقد پروتئين هستند روي نمي دهد. در ارگانيزاسيون بدن مي كوشد با احاطه كردن جسم خارجي توسط granulation tissue  و سپس بافت همبندي٬ آن را محدود و مجزا نمايد . شدت فرآيند ارگانيزاسيون بستگي به جنس ايمپلنت دارد.مثلا اگردرجنس ايمپلنت ٬ مس وجود داشته باشد ٬ بافت همبند   ضخيمي تشكيل مي گردد و ايمپلنت به سرعت ازدست مي رود.اين پاسخ درواكنش به وجود محصولات فرعي مخرب٬ دربافت هاي احاطه كننده ايمپلنت ايجاد مي شود.اين محصولات فرعي سبب بروز  يك واكنش التهابي و فاگوسيتوز ميشود وبه اين ترتيب فاگوسيتها دربافت granulation  حضور پيدا مي نمايد. اگر جنس ايمپلنت از استيل ضد زنگ باشد٬ توسط لايه نازكي از بافت همبندي احاطه مي گردد. به تدريج اين حصار بندي ضخيم تر گشته و فانكشن ايمپلنت را مختل مي كند و سرانجام ايمپلنت از دست مي رود .

لینک دانلود کل مظلب و تصاویر 13 صفحه