الیاف کربن یا فیبر کربن، الیاف گرافیت، فیبر گرافیت، کربن گرافیت یا CF موادی است که از الیاف بسیار نازک (که قطر آنها در حدود ۰٫۰۰۵ تا ۰٫۰۱۰ میلی‌متر است) و بیشتر از اتم‌های کربن تشکیل گشته‌است. اتم‌های کربن در بلورهای میکروسکوپی به یکدیگر پیوند خورده‌اند و کم و بیش موازی با محور الیاف هستند. چندین هزار اتم کربن در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا یک تار نخ بسازند. این مواد می‌توانند بوسیله ترکیب با پلاستیک به تولید برخی مواد کامپوزیت مانند الیاف کربن تقویت شده پلیمری بیانجامد که این مواد نسبتا مقاوم به وزن‌نر هستند. چگالی این مواد کمتر از فولاد است و بدین سبب در وسایلی که به وزن کم نیاز دارند قابل استفاده‌است. برخی ویژگی‌های الیاف کربن مانند استحکام کششی بالا، جرم کم و انبساط حرارتی کم، این ماده را برای کاربری در هوافضا، مهندسی عمران، صنایع نظامی و برخی وسایل ورزشی مسابقه‌ای بسیار مناسب کرده‌است. در هر صورت این مواد نسبت به مواد مشابه مانند فایبر گلاس و پلاستیک بسیار گران‌ترند. الیاف کربن تقریبا نصف فولاد وزن و ۵ برابر فولاد مقاومت دارد.
 ترمز سرامیکی(به انگلیسی: Ceramic Brake)‏ برای اولین بار در اوایل ۱۹۹۰ ظهور پیدا کرد . بعضی از تولید کنندگانِ وسایل نقلیه شروع به استفاده از لنت هایِ سرامیک به جای لنت‌های مرسومِ نیمه فلزی کردند تا پاسخگویِ شکایاتِ مشتریان خود درباره سرو صدایِ ترمز، گرد وخاک و فرسودگی باشند. بسیاری از این لنت‌های سرامیکی به وسیله Akebono تولید می‌شدند. تولید کنندگان با دنبال کردنِ شیوه OED، ترمزهایِ Raybestos و دیگرترمزهای موجود دربازار مواد سرامیک بنیادی خود را معرفی کردند . لنت‌های سرامیکیِ موجود دربازار طراحی شده اند تا جایگزینِ لنت ترمزهایِ سرامیکیِ OED شده و عملکردِ ترمز را روی وسایلی که از آغاز به لنت‌های سرامیک بنیادی تجهیز شده بودند را بهبود بخشد.