از نکات پر اهمیت در ایمنی کارگاه ، شناسایی و بررسی موجودات خطر ناک در این ا مکان می باشد.یکی از این موجودات که عموما در ماسه دان و نقاط تاریک و نمناک و گرم ریخته گری و ... مشاهده می شود عقرب می باشد.که در اثر گزیدگی یا جلب توجه ناگهانی، در هنگام کار خطرات زیادی را ایجاد می نماید.

نکات ایمنی
از نزدیک کردن دست به عقرب حتی با دست کش خود داری کنید زیرا این موجود دارای سرعت حرکتی بالایی  است .در اماکن تاریک و ساکت به امکان حضور این حشرات توجه داشته باشید .قبل از پوشیدن لباس و کفش ایمنی از عاری بودن آن ها از موجودات موزی مطمئن شوید و لباس و کفش ایمنی را در اماکن امن و مطمئن قرار دهید.
نیش عقرب
همه گونه های عقرب میتوانند شما را بگزند و همه آنها نیز دارای سم هستند. نیش بیشتر عقرب ها برای انسان خطری ایجاد نمیکند. از میان حدود ۱۵۰۰ گونه عقرب که در گوشه و کنار جهان یافت میشوند فقط ۲۴ گونه از آنها به عنوان عقرب هایی که بالقوه برای انسان کشنده هستند طبقه بندی میشوند. البته باید در نظر داشت که میزان سمی بودن عقرب ها حتی در بین عقرب های یک گونه نیز میتواند متفاوت باشد. عقرب هایی که دارای چنگال های بزرگتر هستند معمولا سم ضعیف تری داشته و تمایل بیشتری به گرفتن طعمه خود به وسیله چنگال ها دارند. حتی با وجود اینکه بیشتر این بی مهرگان برای انسان خطرآفرین نیستند اما شما باید همچنان از برخورد با نیش آنها اکیدا خودداری کنید. بدن هر فرد میتواند واکنش منحصر به فرد و مخصوص به خود را نسبت به سم عقرب داشته باشد. افرادی که نسبت به نیش زنبور، حساسیت آلرژیک دارند معمولا ناسازگاری بیشتری نسبت به نیش عقرب ها نشان میدهند. کودکان پایین ۳ سال، افراد سالخورده و بیمارانی با سیستم دفاعی ضعیف نیز واکنش های نامناسبی نسبت به این سم ها دارند.
علائم گزیدگی توسط عقرب
علائم معمولی گزش توسط عقرب معمولا مشابه علائم گزیدگی زنبور است و شامل تورم موضعی، احساس درد سریع و احساس سوزش و خارش است. علائم واکنش شدید میتواند شامل بی حسی، تورم شدید، تاری دید، تنگی نفس، ترشح زیاد بزاق و تشنج و حمله های عصبی باشد.
درمان گزیدگی عقرب
 در صورتی که به شکل تصادفی در زمان تمیز کردن محفظه توسط عقرب خود گزیده شده اید باید بلافاصله محل گزش را به وسیله محلول ضد عفونی کننده (بتادین) تمیز کنید. یک حوله مرطوب یا قالب یخ را با فاصله معین ۱۰ دقیقه بر روی محل گزش قرار دهید و در صورتی که علائم واکنش شدید نسبت به زهر عقرب را در بدن خود مشاهده کردید بلافاصله به سراغ مراکز درمانی مربوطه بروید.
خطرناک‌ترین کژدم
برخلاف شایعه‌ای که می‌گوید خطرناک بودن عقرب به رنگ آن بستگی دارد و در برخی از نقاط ایران معتقدند که عقرب زرد خطرناک است و در برخی از نقاط دیگر عقرب سیاه را خطرناک می‌دانند، این ارزیابی قابل قبول نیست و رنگ عقرب هیچ نقشی در غلظت سم یا خطرناک بودن آن ندارد. می‌توان گفت که سم عقرب‌های نواحی خشک و گرمسیر در ایران دارای غلظت بالایی است. خوشبختانه خطرناک‌ترین عقرب‌ها هم هنگام گزش انسان معمولاً تمامی سم خود را تزریق نمی‌کنند زیرا عقرب در مصرف سم صرفه‌جویی می‌کند و همیشه در گزش اول با تزریق مختصری آنزیم سعی در دور کردن دشمن دارد، ولی چنانچه اسیر شود و راه فراری نداشته باشد مجبور به تزریق سم اصلی خود می‌شود. عقرب برای جایگزینی سم خود نیاز به تغذیه بیشتر دارد و برای همین زیاد مایل نیست که سم خود را هدر دهد.
سم نوعی کژدم به نام سنتروروئید اسکالپچراتوس (Centruroides Sculpturatus) شدیداً کشنده‌است که عقربی کوچک و زرد رنگ است با یک توبرکول کوچک روی پشت. طول این جانور ۲/۵ تا ۷/۵ سانتی متر است و به آن «عقرب جرار» نیز گفته می‌شود.خطرناک ترین نوع عقرب در ایران عقرب گاردیوم است که در منطقه خوزستان یافت می شود و سمی کشنده دارد سم سایر عقربها کشنده نیست.
سم عقرب
زهر کژدم مایعی بی‌رنگ و شفاف است که خاصیت قلیایی تا خنثی دارد و در واقع نوعی پروتئین است. سم از عناصری مانند کربن، ئیدروژن، ازت و گوگرد تشکیل شده‌است. سم شامل پروتئین‌های مختلفی از قبیل توکسین و آنزیم می‌باشد. توکسین‌ها یا فاکتورهای سمی شامل نورووکسین (سم عصب‌گرا)، هموتوکسین و کاردیوتوکسین است. آنزیم‌ها که باعث سهولت تأثیر سم می‌شوند شامل لستیناز، هیالورونیداز، فسفولیپاز، پروتئیناز و آنزیم‌های انعقادی یا ضدانعقادی هستند. زهر کژدم‌ها بیشتر بر بند پایان و جانوران کوچک موثر است اما بعضی گونه‌های آن مانند «عقرب قاتل» برای انسانها هم کشنده هستند. این معلوم نیست که یک عقرب پس از مردن تا چند دقیقه می‌تواند بگزد.
زهر اکثر کژدم‌های سمی باعث نابودی گلبول‌های قرمز خون می‌شود و در محل گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورم دردناک ایجاد می‌کند. گرچه بطور متناقص سم بعضی از انواع کشنده باعث علائم موضعی و تورم زیاد نمی‌شود ولی حتماً باید توسط پزشک معاینه شده و با تزریق سرم ضد عقرب درمان شود، کودکان و افراد سالمند نیز نسبت به سم عقرب آسیب پذیرتر بوده و نیازمند توجه بیشتری می‌باشند. علاوه بر آسیب به گلبول‌های قرمز، زهر عقرب علائم عصبی نیز ایجاد می‌کند که شامل بی‌قراری، تشنج، راه رفتن نامتعادل، آبریزش از دهان، حساسیت شدید پوست به لمس، انقباضات ماهیچه‌ای، درد شکم و کاهش کارکرد سیستم تنفسی می‌باشد که در اکثر موارد این علائم در عرض ۴۸ ساعت فروکش می‌کنند.

گرفتن و نابودی عقرب

این موجود نسبت به آب و مواد شیمیایی مانند حشره کش و اسپری های سیلیکن و ...ضعیف و از سرعت حرکتی آن کاسته می شود و قابل گرفتن و یا نابودی می باشد.